جزئیات تازه از تغذیه زالو با خون

تغذیه زالو با خون

در ادامه اطلاعات مربوط به این مطلب و نکات قابل توجه آن را مشاهده می‌کنید.

گلبولهای قرمز و خون کامل باید همیشه در درجه حرارت 2 تا 6 درجۀ سانتی گراد نگهداری شده و هرگز نباید به حالت انجماد درآیند .حفظ حداکثر 6 درجۀ سانتی گراد در کاهش رشد آلودگی باکتریایی در واحد خون بسیار مؤثر می باشد . دمای حداقل 2 درجۀ سانتی گراد نیز حائز اهمیت است چرا که از انجماد و متعاقب آن لیز گلبولها جلوگیری می نماید . تزریق خون همولیز شده و همراه ِ آن ذرات ِ سلولها و گلبولهای لیز شده و نیز هموگلوبین های آزاد شده ، باعث خونریزی های کشنده و از کار افتادن کلیه ها میشود .

در کیسۀ خون به همراه مادۀ ضد انعقاد ( سیترات سدیم ) ، جهت تغذیۀ گلبولهای قرمز در مدت ذخیره سازی ، گلوکز وجود دارد که اگر دمای نگهداری خون از محدودۀ 2 تا 6 درجۀ سانتی گراد خارج شود ، سرعت مصرف آن توسط گلبولهای قرمز افزایش می یابد .
خون کامل و گلبولهای قرمز باید در صندوق های حمل خون و یا در کیسه های عایق بندی شده که دما را زیر 10 درجۀ سانتی گراد نگه می دارند از بانک خون خارج شده و انتقال یابند تا در صورتی که درجه حرارت محیط از 25 درجۀ سانتی گراد بیشتر بوده و یا احتمال تزریق خون طی 30 دقیقۀ آینده وجود نداشته باشد ، شرایط مناسب را جهت نگهداری خون مهیا سازند .
در صورت عدم نیاز فوری به خون ، باید کیسه های خون و گلبولهای قرمز را در یخچال بخش و یا یخچال خون اتاق عمل در دمای 2 تا 6 درجه نگهداری کرد . گلبولهای قرمز و خون کامل باید طی 30 دقیقه پس از خارج کردن از یخچال تزریق شوند .گلبولهای قرمز و خون کاملی که بیش از 30 دقیقه از نگهداری و ذخیره سازی در شرایط مناسب محروم بوده اند هرگز نباید جهت مصارف بعدی در یخچال گذاشته شوند چون آمادگی ایجاد عفونت باکتریایی و نقصان در عملکرد سلولهای آنها وجود دارد.

زالوها زندگی انگلی دارند و یا از مرده‌ی بعضی جانوران تغذیه می‌کنند و یا به شکار کرم‌ها، حشرات، جانوران کوچک می‌روند و یا به بدن ماهی‌ها و یا پشت قورباغه‌ها می‌چسبند و خونخواری می‌کنند و یا اینکه به بدن موجودات آبزی و یا ماهی‌ها می‌چسبد.

زالوها پس از چسبیدن به میزبان، پوست یا مخاط را به وسیله سه آرواره شاخی خود به شکل شکاف سه شاخهY شکل می‌درانند و در کل بادکش دهانی به مثابه یک سیستم ایجاد خلإ عمل می‌کند و خون را به جیب‌های قابل اتساع قسمت میانی لوله گوارش (چینه‌دان= crop) پمپاژ کرده و پس از دفع قسمت اعظم آب خون، قسمت غلیظ و متراکم آن در چینه‌دان زالو باقی می‌ماند و به آهستگی ظرف چندین ماه گوارش می‌یابد. شایان ذکر است که زالو در یک وعده غذایی می‌تواند چندین برابر وزن خود خون بخورد.

پس از خونخواری کامل یک هفته طول می‌کشد تا زالو بتواند مجدداً حرکت یا شنا کند. روند هضم‌ خون در بدن زالو بسیار کند است. حداقل زمانی که زالو می‌تواند مجدداً به شکار بپردازد از تاریخ شکار ۲ ماه به طول می‌انجامد.

حالا این سؤال پیش می‌آید که تغذیه‌ی زالو در کارگاه های پرورش زالو باید چگونه باشد؟

در کارگاه‌های پرورش زالو  میتوان تغذیه‌ی زالوها را به روش زیر  انجام داد:

برای تغذیه زالوها با خون حیوانات که عمدتاً می‌توان آن را از کشتارگاه فراهم نمود، برای زالوهای مولد به ازای هر ۱۰۰ زالو یک لیتر خون نیاز است و برای زالوهای پزشکی به ازای ۲۵۰ زالو، یک لیتر خون نیاز است. دمای خونی که از کشتارگاه به کارگاه منتقل می‌شود باید با استفاده از ظروف آب گرم، بالا رود تا زالو حس کند خونی که می‌مکد از بدن موجود زنده است.

توصیه می‌شود به زالوهای مولد قبل از کوکون‌گذاری خون حیوانات داده شود.